Apabila serangan udara turun ke atas rejim Iran, adakah pembangkang yang pecah-belah itu dapat bersatu untuk memimpin jika ia jatuh?

(SeaPRwire) –   Apabila tentera udara AS dan Israel terus menyerang dan kemudahan dengan serangan militer yang memusnahkan, terdapat perbincangan yang sengit sedang berlaku mengenai siapa yang akan memerintah negara jika rejim itu jatuh.

Salah satu soalan terbesar yang ditanya oleh pakar-pakar Iran ialah sama ada kumpulan pembangkang yang terfragmentasi boleh bergabung dan bersatu untuk mengalahkan rejim itu.

Lawdan Bazargan, seorang pengaktivis politik dan hak asasi manusia Iran yang telah dipenjarakan oleh rejim itu kerana aktiviti perlawanan beliau pada tahun 1980-an, berkata kepada Digital bahawa terdapat preceden berbahaya untuk pembangkang yang bersatu sepenuhnya.

“Kebersamaan tidak boleh bermakna semua orang berdiri di bawah bendera saya,” katanya.

“Model itu telah gagal pada Iran sekali sebelum ini. Pada tahun 1979, satu tokoh [Ayatollah Ruhollah Khomeini] menyerap kuasa moral sambil mengaku bahawa beliau tidak mencari jawatan dan akhirnya mengumpulkan kuasa mutlak. Ia juga tidak adil untuk secara automatik menetapkan seseorang yang telah tidak tinggal di Iran selama berdekad sebagai pihak berkuasa sementara bagi lebih 90 juta orang. Itu akan menimbulkan lebih banyak rasa tidak percaya, bukannya kurang.”

Beliau juga memberi amaran mengenai keperluan untuk mengelakkan situasi Venezuela di mana Nicolás Maduro digantikan oleh pendidikannya, Delcy Rodríguez.

Mariam Memarsadeghi, seorang ahli senior di The Macdonald-Laurier Institute dan pengasas dan pengarah Cyrus Forum for Iran’s Future, berkata kepada Digital, “Apabila bercakap mengenai membantu menyatukan pasukan pembangkang, putera mahkota [Reza Pahlavi] mempunyai tanggungjawab yang paling besar kerana beliau sedang mengetuai. Ia adalah faedah untuk semua orang jika beliau membina aliansi sebenar dan kerjasama sebenar.

“Beliau boleh memulakan melalui musyawarah dengan tokoh-tokoh terkenal yang pernah bekerjasama dengannya sebelum penceroboh dalam kelompoknya sendiri telah didorong oleh manipulasi dan penyusupan rejim untuk membalas dendam terhadap orang lain. Ia akan sangat menggoda untuk berfikir bahawa kerana beliau popular, beliau tidak perlu orang lain. Tetapi terdapat banyak kerja keras yang perlu dilakukan.”

Reza Farnood, seorang penyelidik, penulis dan pengaktivis, berkata kepada Digital, “Dalam 48 tahun aktivisme dan perjuangan, saya tidak pernah mengalami kebersamaan dan penyelarasan yang begitu luas. Malah mereka yang selama bertahun-tahun memegang pendirian kiri dan merupakan lawan teguh Shah dan keluarga Pahlavi kini secara terbuka menyokong putera itu. Di dalam Iran, orang ramai secara terbuka dan berani menyebut namanya.”

Walau bagaimanapun, ada yang masih ragu terhadap Pahlavi.

“Malangnya, pembangkang Iran semakin terpecah daripada sebelumnya,” kata Alireza Nader, seorang pakar Iran. “Dan saya menyalahkan kebanyakan itu kepada Reza Pahlavi dan pasukannya. Ambil pengumuman pembentukan gabungan Iran Kordis baharu itu. Pahlavi menyerang gabungan itu sebaik sahaja ia dibentuk, menamainya sebagai ‘seperatis’.

“Tetapi kemudian Pahlavi terpaksa membatalkan kenyataan beliau selepas mengetahui bahawa Presiden Trump telah menelefon pemimpin-pemimpin Kordis, satu perkara penting.”

Nader menambah, “Kordis sangat terorganisir dan berkemampuan. Dan mereka bersenjata. Sesiapa yang ingin membebaskan Iran perlu bekerjasama dengannya. Rejim itu adalah di Iran. Ia adalah ideologi dan sistem keyakinan yang tidak akan tercabut dengan serangan udara. Dan rejim itu telah bersedia untuk ketika ini selama berdekad. Para pemimpin individu mungkin tidak begitu penting seperti sistem itu.”

Walau bagaimanapun, walaupun ramai yang mengaku bahawa Pahlavi sepatutnya menjadi penerus sah untuk membawa demokrasi ke Iran, ada yang mengarah kepada Mojahedin-e-Khalq (MEK), organisasi pengkhianat Iran yang telah menarik penyokong seperti bekas Menteri Luar Negeri Mike Pompeo dan bekas Datuk Bandar New York City Rudy Giuliani.

Kumpulan itu dilaporkan pertama kali menyoroti hasrat senjata nuklear Iran dan secara berkala memposting video di media sosialnya menunjukkan unit aktif mereka beroperasi melawan rejim itu. Seorang post di X pada 3 Mac menunjukkan serangan terhadap sasaran rejim.

“Unit Perlawanan meningkatkan aktiviti anti-rejim di seluruh negara,” katanya, menambah bahawa terdapat 30 operasi di 15 bandar, termasuk Tehran, dalam beberapa hari kebelakangan ini.

Pemimpinnya yang berkedudukan di Paris, Maryam Rajavi, berkata bahawa beliau menyokong kerajaan sementara sekular. Ali Safavi, seorang pegawai pada Jawatankuasa Urusan Luar Negeri Majlis Penentangan Kebangsaan Iran (NCRI) yang berkedudukan di Paris, berkata kepada Digital bahawa organisasi itu “selamanya berhujah bahawa kebersamaan mesti dibina berdasarkan prinsip – republik, kedaulatan rakyat, hak asasi manusia dan pemisahan agama dan negara – bukannya berdasarkan personaliti atau nostalgi terhadap sistem masa lalu.”

NCRI ialah organisasi payung untuk kumpulan yang termasuk dalam MEK.

Andrew Ghalili, pengarah dasar dasar untuk Kesatuan Nasional Demokrasi di Iran (NUFDI), membela kedudukan Pahlavi, berkata, “Tiada tokoh di dalam Republik Islam yang mempunyai keaslian dengan rakyat Iran atau yang akan menjadi rakan dipercayai untuk AS.

“Bagi kebersamaan pembangkang, pembangkang pro-demokrasi lebih bersatu daripada yang mendapat kredit. Pada Konferens Keselamatan Munich pada tahun 2025, satu gabungan yang luas telah berkumpul mengikut dan empat prinsip teras untuk peralihan demokratik. Itu termasuklah orang-orang beristana, republik, pengakap hak asasi manusia, wakil minoriti etnik – semua berkomitmen kepada sebuah Iran demokratik yang utuh teritorially.”

Ghalili mengaku, “Apabila orang mengatakan pembangkang itu ‘terpecah’, mereka biasanya mengumpulkan kumpulan seperti MEK, yang dihina secara menyeluruh di dalam Iran dan tidak mempunyai kredensial atau aspirasi demokrasi, atau pergerakan perpisahan yang tidak mencerminkan apa yang sebenarnya ingin Iranians, termasuk minoriti etnik. Pembangkang pro-demokrasi sebenar sudah mula bersatu. Dunia, dan media antarabangsa, sepatutnya mengiktirafnya.”

“Jika Barat benar-benar mahu kestabilan dan bukan , ia tidak harus menyatakan personaliti,” amaran Bazargan. “Ia harus mendorong untuk peralihan berstruktur yang menjamin pilihan raya bebas dan adil dalam tempoh 12 bulan, dengan kuasa yang teragih dan pengaman sebenar terhadap penumpukan kuasa.

“Iran tidak memerlukan tokoh utama yang lain, walaupun sekular. Ia memerlukan rangka peralihan yang dapat dipertanggungjawabkan, supaya setiap orang Iran berasa bahawa mereka mempunyai stake di masa depan mereka. Tanpa itu, pecahan akan berterusan, dan pecahan hanya membantu rejim itu untuk terus hidup.”

Amaran beliau telah diterangkan semula oleh Memarsadeghi, yang berkata, “Rakyat Iran tidak akan mempercayai sebarang proses yang meninggalkan yang telah membunuh mereka.”